زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

احمد بن محمد خوافی





ابومظفر احمدبن محمد خوافی، فقیه و محدّث شافعی قرن پنجم می باشد.


۱ - زندگینامه



وی به خواف، ناحیه ای در نیشابور قدیم (اکنون شهری در خراسان رضوی ) منسوب است. از تاریخ تولد و زادگاه
[۱] سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۱۱.
[۲] ابن خلکان، وفیات الاعیان وأنباء أبناء الزمان، ج۱، ص۹۶ـ۹۷.
و سوانح زندگی او اطلاعی در دست نیست.

۲ - اساتید



همین قدر می‌دانیم که حدیث را از ابی صالح مؤذن و فقه را از ابوابراهیم ضریر و سپس از عبدالملک بن عبداللّه جوینی، مشهور به امام الحرمین، فراگرفت. او را از بهترین شاگردان و از ملازمان و اصحاب جوینی دانسته و گفته‌اند که در زمان حیات استاد به تدریس پرداخت.
[۳] ابن عساکر، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی الامام ابی الحسن الاشعری، ج۱، ص۲۸۸، بیروت ۱۴۰۴/۱۹۸۴.
[۴] ابن خلکان، وفیات الاعیان وأنباء أبناء الزمان، ج۱، ص۹۶ـ۹۷.
[۵] عبدالوهاب بن علی سُبکی، طبقات الشافعیه الکبری، ج۶، ص۶۳، چاپ محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمدحلو، قاهره ۱۹۷۴ـ۱۹۷۶.


۳ - شاگردان



از ابوسعد محمدبن یحیی نیشابوری و عمرسلطان به عنوان شاگردان او یاد شده است.
[۶] سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۱۱ـ۴۱۲.
[۷] عبدالوهاب بن علی سُبکی، طبقات الشافعیه الکبری، ج۶، ص۶۳، چاپ محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمدحلو، قاهره ۱۹۷۴ـ۱۹۷۶.
[۸] ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، ج۱، ص۳۲۵، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷.


۴ - مناظره



خوافی را در فن مناظره سرآمد دانسته و تبحر وی را در این فن با توفیقات ابوحامد غزالی در تصنیفاتش مقایسه کرده اند. همچنین او چند سال در طوس و نواحی اطراف آن به قضاوت پرداخت.
[۹] یاقوت حموی، معجم الادباء، ج۲، ص۴۸۶.
[۱۰] اسعد یافعی، مرآةالجنان و عبرةالیقظان، ج۳، ص۱۲۴، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۷.
[۱۱] ابن ملقن، العقد المذهب فی طبقات حمله المذهب، ج۱، ص۱۰۸، چاپ ایمن نصر ازهری و سیدمهنی، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۷.


۵ - مدفن



خوافی در سال ۵۰۰ در طوس درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد. در منابع ، هیچ کتاب یا رساله ای به او نسبت داده نشده است.
[۱۲] ابن عساکر، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی الامام ابی الحسن الاشعری، ج۱، ص۲۸۸، بیروت ۱۴۰۴/۱۹۸۴.
[۱۳] ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، ج۱، ص۲۶۲ـ۲۶۳، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷.


۶ - فهرست منابع



(۱) ابن خلکان، وفیات الاعیان وأنباء أبناء الزمان.
(۲) ابن عساکر، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی الامام ابی الحسن الاشعری، بیروت ۱۴۰۴/۱۹۸۴.
(۳) ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷.
(۴) ابن ملقن، العقد المذهب فی طبقات حمله المذهب، چاپ ایمن نصر ازهری و سیدمهنی، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۷.
(۵) عبدالوهاب بن علی سُبکی، طبقات الشافعیه الکبری، چاپ محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمدحلو، قاهره ۱۹۷۴ـ۱۹۷۶.
(۶) سمعانی، الانساب.
(۷) اسعد یافعی، مرآةالجنان و عبرةالیقظان، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۷.
(۸) یاقوت حموی، معجم الادباء.

۷ - پانویس


 
۱. سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۱۱.
۲. ابن خلکان، وفیات الاعیان وأنباء أبناء الزمان، ج۱، ص۹۶ـ۹۷.
۳. ابن عساکر، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی الامام ابی الحسن الاشعری، ج۱، ص۲۸۸، بیروت ۱۴۰۴/۱۹۸۴.
۴. ابن خلکان، وفیات الاعیان وأنباء أبناء الزمان، ج۱، ص۹۶ـ۹۷.
۵. عبدالوهاب بن علی سُبکی، طبقات الشافعیه الکبری، ج۶، ص۶۳، چاپ محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمدحلو، قاهره ۱۹۷۴ـ۱۹۷۶.
۶. سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۱۱ـ۴۱۲.
۷. عبدالوهاب بن علی سُبکی، طبقات الشافعیه الکبری، ج۶، ص۶۳، چاپ محمود محمد طناحی و عبدالفتاح محمدحلو، قاهره ۱۹۷۴ـ۱۹۷۶.
۸. ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، ج۱، ص۳۲۵، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷.
۹. یاقوت حموی، معجم الادباء، ج۲، ص۴۸۶.
۱۰. اسعد یافعی، مرآةالجنان و عبرةالیقظان، ج۳، ص۱۲۴، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۷.
۱۱. ابن ملقن، العقد المذهب فی طبقات حمله المذهب، ج۱، ص۱۰۸، چاپ ایمن نصر ازهری و سیدمهنی، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۷.
۱۲. ابن عساکر، تبیین کذب المفتری فیما نسب الی الامام ابی الحسن الاشعری، ج۱، ص۲۸۸، بیروت ۱۴۰۴/۱۹۸۴.
۱۳. ابن قاضی شهبه، طبقات الشافعیة، ج۱، ص۲۶۲ـ۲۶۳، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷.


۸ - منبع


دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «احمد بن محمد خوافی»، شماره۵۴۵۵.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.